Tavsif
Nafaqaga chiqqan avtoslesar Uolt Koval ski kunlarini uydagi mayda-chuyda ishlarni tuzatib, pivo ichib va oyda bir marta sartaroshga borib o‘tkazadi. Yaqinda vafot etgan rafiqasining so‘nggi istagi Uoltning gunohlarini tan olishi – ya’ni iqror bo‘lishi edi. Ammo Koreya urushi faxriysi, yuragi qotgan, miltig‘ini doimo qo‘l ostida tutadigan Uolt uchun bu mutlaqo keraksiz: u o‘zicha aybdor emas. Qolaversa, u o‘zining sodiq iti Deyzidan boshqa hech kimga bu darajada ishonmaydi.
Avvalgi qo‘shnilari – u ilgari "odamlarim" deb atagan insonlar – allaqachon ko‘chib ketgan yoki vafot etgan. Ularning o‘rnini esa Uolt ochiqchasiga nafratlanadigan muhojirlar egallagan. Uolt ko‘zi tushgan hamma narsadan – qiyshaygan tomlardan, o‘sgan maysalardan, har joyda yuruvchi begona chehralardan, xuddi atrofdagi dunyo faqat ularnikidek tutumda yurgan hmong, lotinamerikalik va qora tanli yoshlardan, hatto o‘z farzand va nabiralarining o‘zgargan – begonalashgan qiyofasidan g‘azablanadi. U sekin-asta hayotining qolgan qismini shunchaki yashab o‘tkazmoqda.
To... o‘sha tunga qadar. Kimdir uning eng bebaho boyligi – **"Gran Torino"**sini o‘g‘irlashga uringan kechagacha...
